prof. dr hab. Marek Niezgódka

Wykształcenie
 

• Studia w dziedzinie matematyki stosowanej (Studium Matematyczno-Techniczne, późniejsza nazwa: MSPPT) 1968 – 1973, Politechnika Warszawska,
  Mgr inż., 1973
• Studia doktoranckie: 1974 – 1977, Instytut Automatyki, Wydział Elektroniki Politechnika Warszawska,
  Dr inż., 1978
• Habilitacja: Naturwissenschaftliche Fakultät, Universität Augsburg, D.Sc., 1985
  (nostryfikacja: Instytut Matematyczny PAN

Kariera naukowa

• 1973 – 1974 - asystent, Instytut Cybernetyki Stosowanej PAN, Warszawa
• 1974 – 1977 - doktorant, Instytut Automatyki, Politechnika Warszawska
• 1978 – 1989 - adiunkt, Instytut Badań Systemowych PAN, Warszawa
• 1984 – 1985 - stypendysta Fundacji Humboldta, uniwersytety w Bonn i Augsburgu
• od 1986 członek Rady Naukowej Instytutu Badań Systemowych PAN, Warszawa
• 1989 – 1998 - profesor, Wydział Matematyki, Informatyki i Mechaniki, Uniwersytet Warszawski
• 1989 – 1993 - dyrektor naukowy Instytutu Matematyki Stosowanej i Mechaniki, Wydział Matematyki, Informatyki i Mechaniki, Uniwersytet Warszawski
• od 1993 - profesor, dyrektor Interdyscyplinarnego Centrum Modelowania Matematycznego i Komputerowego (ICM), Uniwersytet Warszawski
• 1997 – 2004 - członek Rady Naukowej Instytutu Stosowanej Analizy i Statystyki im. Weierstrassa, Berlin

Zainteresowania

• Wieloskalowe modele matematyczne i obliczeniowe dynamiki układów rozłożonych i hybrydowych
• Zastosowania w modelowaniu matematycznym układów biologicznych
• Metody matematyczne modelowania wizualnego i analizy danych
• Nowe podejścia do modelowania matematycznego w zastosowaniach do podejmowania decyzji w układach złożonych

Najważniejsze publikacje naukowe
(od 2000 r. - wybór)

1. Maciej Cytowski, Akio Ito, Marek Niezgódka, Uniqueness and local existence of solutions to an approximate system of a 1D simplified tumor invasion model. BCP Vol. 86 (2009)
2. Piotr Mucha, Marek Niezgódka, Piotr Rybka (Eds), Nonlocal and Abstract Parabolic Equations and their Applications, Institute of Mathematics, Polish Academy of Science, (2009) (book)
3. Akio Ito, Nobuyuki Kenmochi, Marek Niezgódka, Phase Separation Model of Penrose-Fife Type With Signorini Boundary Condition, ADVANCES IN MATHEMATICAL SCIENCES AND APPLICATIONS Vol. 17 Nr 1 (2007)
4. Marek Niezgódka (Ed.), The proceedings of Third Polish-Japanese Days on Mathematical Approach to Nonlinear Phenomena : Modelling, Analysis and Simulations, Gakkotosho, (2005) (book)
5. A Ito, N Kenmochi, Marek Niezgódka, Mathematical Treatment of Phase Separation with Order-Disorder Structure in Binary Mixtures, ADVANCES IN MATHEMATICAL SCIENCES AND APPLICATIONS Vol. 13 Nr 1 (2003)
6. Piotr Bala, Bogdan Lesyng, Marek Niezgódka, GRID Solutions at ICM: a Contribution to European Resources and Services, in: 4th Global Research Village Conference - Importance of ICT for Research and Science, pp. 161-172, Information Processing Centre, Warsaw, (2003)
7. N Kenmochi, Marek Niezgódka, M Otani (Eds), Mathematical Aspects of Modelling Structure Formation Phenomena, Gakkotosho Co. Ltd., (2002) (book)
8. R Rudowski, Marek Niezgódka, G Opolski, A Nowakowski, Cardiio.net – A Distributed Teleinformation System for Cardiology, EUROPEAN JOURNAL OF MEDICINAL CHEMISTRY, Vol. 7 Nr Supplement (2002), pp. 28-28 (Communication)
9. Marek Niezgódka, Bogumił Jakubiak, Scientific Aspects of a Numerical Weather Prediction at ICM, in: Research works based on the ICMs UMPL numerical weather prediction system results, pp. 7-13, Wydawnictwa ICM, (2002)
10. Bogumił Jakubiak, Marek Niezgódka, Krzysztof Nowiński, Aggregation of Distributed Numerical Models for Limited-area Weather Forecasting, in: ISThmus 2000 - Conference Proceedings: Research and Development for the Information Society, (2000)
11. Marek Niezgódka, Dynamics of Diffusive Phase Transitions Driven by Coupled Mechanisms, in: Lectures on Applied Mathematics, pp. 103-107, Springer Verlag, (2000)
12. Witold Rudnicki, Marek Niezgódka, Phase transitions in cocoa butter, in: Free boundary problems, theory and applications II, str. 18, N. Kenmochi, , Gahkotosho, Tokyo, Japan, (2000)

Główne osiągnięcia naukowe
 

• Wyniki matematyczne o jednoznaczności rozwiązań 2-fazowych zagadnień typu Stefana, z nieliniowościami w składowych źródłowych i strumieniach brzegowych.
• Podstawowe wyniki dotyczące konstrukcji modeli matematycznych dynamiki transformacji strukturalnych typu martenzytycznego, aktywowanych przez sprzężone mechanizmy fizyczne, z zastosowaniami w modelowaniu aktywowanych termomechanicznie procesów materiałach z pamięcią kształtu.
• Konstrukcja modeli matematycznych dynamiki nieizotermicznych wymuszanych dyfuzyjnie zjawisk separacji faz, z uwzględnieniem wieloskalowych mechanizmów separacji fazowej i sprzężonych mechanizmów wymuszających: wyniki charakteryzacyjne nt. zachowań dla dużych czasów oraz stabilizacji struktury; podstawowe wyniki dla rozwoju efektywnych podejść obliczeniowych do wieloskalowych układów sterowanych poprzez wymuszenia zewnętrzne.
• Wyniki matematyczne nt. nieliniowych nieskończenie wymiarowych układów ewolucyjnych z ograniczeniami, stosowalne do modeli procesów dynamicznych wymuszanych przez wzajemnie sprzężone mechanizmy. Podstawowe wyniki w zakresie analizy numerycznej i konstrukcji matematycznie zbieżnych algorytmów obliczeniowych ich rozwiązywania.

Aktywność i współpraca międzynarodowa

• od 1991 - ekspert, Deutsche Forschungsgemeinschaft w dziedzinie modelowania matematycznego procesów i obliczeń wielkoskalowych
• 1993 – 1995 - przewodniczący Zespołu Doradczego ds. Infrastruktury Informatycznej KBN
• 1993 – 1997 - członek Komitetu Koordynacyjnego European Science Foundation, Program Mathematical Treatment of Free Boundary Problems
• od 1996 - członek kapituły Info Star
• od 1997 - kieruje zespołem ICM realizującym projekty badawczo-wdrożeniowe w dziedzinie wielkich systemów transportowych w ramach umów z PLL LOT S.A. oraz The Boeing Company
• od 1998 – członek Polskiego Komitetu ds. Współpracy z ESF (European Science Foundation)
• od 1999 - ekspert Ministerstwa Federalnego Badań i Przemysłu Niemiec ds. programu rządowego „Nowe metody i rozwiązania matematyczne dla przemysłu i gospodarki”
• od 1999 - stały członek komisji opiniującej projekty z zakresu monitoringu środowiska przy DG Information Society of Technology Komisji Europejskiej
• od 1999 - ekspert przy DG XII Komisji Europejskiej, panel ds. Programów Marie-Curie
• od 2001 – członek Komitetu Upowszechniania Nauki przy Prezydium PAN
• od 2003 - stały przedstawiciel Polski w Unii Europejskiej, Zespół Doradczy ds. Strategii Rozwoju eInfrastructures
• 2003 - członek komisji rządowej ds. lokalizacji nowego lotniska krajowego, powołanej przez ministra Infrastruktury
• 2004 – autor i koordynator] dokumentu programowego MNiI: Kierunki rozwoju społeczeństwa informacyjnego w Polsce do roku 2020.