TACE – chemoembolizacja guzów wątroby
TACE (Transarterial Chemoembolization) jest małoinwazyjną metodą leczenia wybranych nowotworów wątroby. Zabieg polega na selektywnym wprowadzeniu przez cewnik do tętnic zaopatrujących guz leku przeciwnowotworowego oraz materiału embolizacyjnego ograniczającego jego ukrwienie.
Kiedy stosuje się TACE?
TACE może być stosowana przede wszystkim w leczeniu:
- raka wątrobowokomórkowego (HCC),
- wybranych przerzutów nowotworowych do wątroby,
- zmian, których nie można usunąć chirurgicznie,
- wybranych przypadków jako elementu leczenia skojarzonego z innymi metodami onkologicznymi.
O kwalifikacji do zabiegu decyduje się indywidualnie, z uwzględnieniem rodzaju i rozległości choroby, badań obrazowych, funkcji wątroby, stanu klinicznego oraz dotychczasowego planu leczenia onkologicznego.
Jak przebiega zabieg?
Zabieg wykonywany jest w pracowni radiologii zabiegowej pod kontrolą angiografii. Po nakłuciu tętnicy, najczęściej w pachwinie lub na przedramieniu, lekarz wprowadza cienki cewnik do naczyń zaopatrujących guz.
Po dokładnej ocenie unaczynienia podawany jest lek przeciwnowotworowy wraz z materiałem embolizacyjnym. Celem zabiegu jest uzyskanie wysokiego miejscowego stężenia leku oraz jednoczesne ograniczenie dopływu krwi do guza.
Po zabiegu
Po TACE może wystąpić tzw. zespół poembolizacyjny obejmujący m.in. ból, osłabienie, nudności lub przejściową gorączkę. Objawy te najczęściej mają charakter przemijający.
Kontrolne badanie TK lub MR wykonywane jest po ustalonym okresie w celu oceny odpowiedzi guza na leczenie. W zależności od efektu klinicznego i obrazowego zabieg może być powtarzany.
Możliwe powikłania
Jak każda procedura inwazyjna TACE wiąże się z ryzykiem powikłań, takich jak krwiak w miejscu wkłucia, zakażenie, pogorszenie funkcji wątroby lub niezamierzona embolizacja zdrowych tkanek. Ryzyko zabiegu jest każdorazowo oceniane indywidualnie.
Kwalifikacja do zabiegu
Przedstawione informacje mają charakter ogólny. Szczegółowych informacji dotyczących wskazań, przebiegu zabiegu, możliwych korzyści i ryzyka udziela lekarz podczas konsultacji kwalifikującej.
Kwalifikacja do leczenia odbywa się indywidualnie, w porozumieniu z lekarzem onkologiem prowadzącym, z uwzględnieniem rozpoznania, dotychczasowego przebiegu i planu leczenia onkologicznego, wyników badań obrazowych oraz stanu klinicznego pacjenta.
Termoablacja guzów wątroby i płuc
Termoablacja jest małoinwazyjną metodą miejscowego leczenia nowotworów polegającą na zniszczeniu tkanki guza przy użyciu energii cieplnej.
Najczęściej stosowane techniki to:
- ablacja mikrofalowa – MWA,
- ablacja prądem o częstotliwości radiowej – RFA.
Kiedy stosuje się termoablację?
Termoablacja może być stosowana m.in. w leczeniu:
- pierwotnych guzów wątroby,
- przerzutów nowotworowych do wątroby,
- pierwotnych i przerzutowych guzów płuca.
Najlepsze wyniki leczenia miejscowego uzyskuje się zwykle w przypadku ograniczonej liczby stosunkowo niewielkich zmian. O możliwości wykonania ablacji decydują również lokalizacja guza, jego relacja do naczyń, dróg żółciowych i innych struktur oraz całokształt planu leczenia onkologicznego.
Jak przebiega zabieg?
Pod kontrolą tomografii komputerowej lub ultrasonografii przez skórę wprowadza się specjalną elektrodę lub antenę bezpośrednio do guza.
Po potwierdzeniu prawidłowego położenia aplikatora wytwarzana jest energia cieplna powodująca kontrolowane zniszczenie guza wraz z odpowiednim marginesem otaczającej tkanki.
Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu dobranym indywidualnie do lokalizacji zmiany i zakresu procedury.
Zalety termoablacji
Termoablacja umożliwia miejscowe leczenie nowotworu bez klasycznej operacji chirurgicznej. Może być stosowana samodzielnie lub jako element leczenia skojarzonego, np. wraz z chirurgią, leczeniem systemowym, embolizacją lub radioterapią.
W odpowiednio dobranych przypadkach jej celem może być uzyskanie całkowitego miejscowego zniszczenia guza.
Po zabiegu
Po zakończeniu procedury wykonywane jest badanie obrazowe oceniające obszar ablacji i pozwalające wykluczyć wczesne powikłania.
Dalsza kontrola opiera się na badaniach TK lub MR wykonywanych według ustalonego schematu.
Możliwe powikłania
Rodzaj powikłań zależy od lokalizacji leczonego guza. Możliwe są m.in. ból, krwawienie lub zakażenie. Po ablacji zmian płucnych może wystąpić odma opłucnowa, a po leczeniu zmian wątroby – uszkodzenie sąsiadujących struktur lub dróg żółciowych.
Ryzyko zabiegu jest każdorazowo oceniane indywidualnie.
Kwalifikacja do zabiegu
Przedstawione informacje mają charakter ogólny. Szczegółowych informacji dotyczących wskazań, przebiegu zabiegu, możliwych korzyści i ryzyka udziela lekarz podczas konsultacji kwalifikującej.
Kwalifikacja do leczenia odbywa się indywidualnie, w porozumieniu z lekarzem onkologiem prowadzącym, z uwzględnieniem rozpoznania, dotychczasowego przebiegu i planu leczenia onkologicznego, wyników badań obrazowych oraz stanu klinicznego pacjenta.